leslie-kenia.reismee.nl

I am in love

Gisteren  30 september  rond 12 uur aangekomen in Limuru. Op het eerste gezicht een mooie groene omgeving. Ons huisje is prima (als je niet teveel in detail kijkt). Eigen toilet en koude douche, maar geen gezeur, we hebben water. Er wordt ’s avonds voor ons gekookt en ’s ochtends staat het ontbijt klaar. Alle credit voor Freddy, de huismeester. Er is hier ook een wasmachine en voor $5 kunnen we de was laten doen. Zeg maar dat dat geen luxe is. Verder niet veel gedaan, een beetje geluierd, boekje gelezen en gewacht op de 3e vrijwilliger. James, een Zuid Afrikaan, die voor dokter studeert in Australië is gisteravond aangekomen. Na nog wat gekletst te hebben zijn we (eigenlijk net als alle avonden) op tijd gaan slapen.

Na weer een heerlijke nachtrust om 7.30 uur opgestaan, even lekker opgefrist, heerlijk ontbijtje genuttigd en daarna een presentatie gekregen van Nila de Project manager. Met wat Do’s en Don’ts en wat algemene informatie. Vertrek tijd zou om 9 uur zijn, maar uiteindelijk zijn we na 10 uur vertrokken.

Op weg naar ons project. Ik werd als eerste afgezet bij de school, midden in de sloppenwijk. Al bij het uitstappen hoorde ik de kinderen naar de poortdeur rennen. Poort ging open en…… mijn werkdag was begonnen. Oooh wat heerlijk, kinderen in de leeftijd van 2,5 tot 7 jaar. 60 Kinderen, samen in een klas, gesplitst in 3 groepen en 1 juf. Mijn assistentie is dus enorm welkom.  

Kinderen waren dus aan het buitenspelen toen ik aankwam. Gelijk maar de ballonnen opgeblazen. Wat een feest was dat. En zo aanhankelijk. Ze wilden allemaal mijn hand vasthouden en bij me zitten. Mijn haar werd onderhanden genomen door wel 5 kapsters.

Dan, tijd om naar binnen te gaan. De rekenles had ik gemist doordat ik wat later was aangekomen. Eerst werd er gezongen in het Engels om bepaalde woorden die de kinderen hadden geleerd te herhalen zoals butterfly,  cat etc. Daarna was het tijd om te kleien. De grotere kinderen moesten de letters van het alfabet kleien welke de juf op het bord had geschreven. Aan mij werd gevraagd een vrachtauto op het bord te tekenen want de kleintjes moesten de vrachtauto namaken van klei. Nooit geweten dat ik zo een mooie vrachtauto kon tekenen :)

Ik ben bij de allerkleinsten gaan zitten,  1 kindje wilde dat ik haar hielp. 4 bolletjes gedraaid, dat waren de wielen, een vierkant vlak gemaakt, op de wielen gezet en met de woorden VROEM VROEM terug aan het kind gegeven. Mijn auto viel in de smaak en het VROEM VROEM was de smaakmaker. Dus dit heb ik ongeveer nog 20 keer mogen herhalen.

Er werden weer liedjes gezongen en toen was het lunchtijd. Eerst handjes wassen, en dan lekker eten. 1 kindje keek steeds mijn richting uit en de juf zei al dat ze geen eten bij had. Ik heb mijn lunch met haar gedeeld. Allebei  1 boterham met jam. Kind blij, ik blij.

Na de lunch weer lekker buitenspelen. Met de bal gespeeld, kringspelletje gedaan, gewoon een groot feest. Wat een heerlijke, dankbare kids.

Er wordt echt les gegeven volgens een bepaalde methodologie, dus dat is allemaal prima in orde. Ik heb meegeholpen met het huiswerk in de schriften te zetten. Voor de grotere kindjes, herhaling van de rekensommen van de ochtend en voor de kleintjes overtrekken van de klinkers .

Om 2 uur ging iedereen weer de klas in om te slapen. Niet in een bedje hoor, gewoon zittend op de banken met het hoofd op tafel. Juf liep langs met een stok en als het hoofdje niet op tafel lag, tikte ze met de stok op de tafel. Ook de juf sliep gewoon heerlijk mee. En voor mij was het tijd om naar huis te gaan.

Moe, zwart, plakkerig maar vooral voldaan en blij werd ik weer opgehaald.


Reacties

Reacties

Mic

Indrukwekkend Les, doosje tissues komt van pas denk ik ;)?!

Leslie Lensen

@mic, het gaat goed, maar wel ingrijpend hoor

Aris

Mooi verslag Leslie! Ik lees dat je geniet 🙏

Rózsi

Oh Leslie, wat schattig al die kleintjes. Ik lees uit je verhaal dat je echt geniet! Wat een ervaring.

oma opa

oma en ik kunnen daar natuurlijk geen voorstelling aan geven
maar het lijkt ons indruk wekkend het gaat goed met je kindjes
gr

Carla

Van mijn vierde tot achtste op Engelse school gezeten in Brazilië en daar moesten we ook slapen in de klas precies zoals jij beschrijft!! Wel een rare gewaarwording hè

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!